Dünyada ve Türkiye’de önemli gelişmelerin yaşandığı bir sırada gündemde yeni bir genel seçim var. Amerikancı sermaye düzeni, bir yandan demokrasi adı altında dört yılda bir yinelenen parlamenter oyunun kuralları gereği, öte yandan bunu bir politik güç yenilenmesine, bir meşruiyet tazelenmesine çevirme ihtiyacı ve fırsatı çerçevesinde, yeni bir seçimin hummalı hazırlığı içinde.

Alanlara çıkan yüzbinler sadece sermayenin sosyal yıkım saldırılarına karşı değil, aynı zamanda 1 Mayıs’ın içini boşaltmaya çalışan düzen güçlerine de anlamlı bir yanıt verdiler. Özellikle Taksim 1 Mayıs’ı üzerinden düzen güçlerinin önceki yıllarda sergilediği baskı, zor ve saldırganlığa karşı bu yıl daha fazla kitle Taksim’e akarak...

Her dönem büyük önem verdiğimiz bu konuda özellikle III. Kongre sonrası süreçte ayrı bir yoğunlaşmaya gidilmiştir. Kongre iradesi, “belirlenmiş sektör ve birimler üzerinden daha etkin bir fabrika çalışması” yönelimini pratik bir müdahale planı ile birlikte bütün örgütün önüne koymuştur.

Partimiz devrimci örgüt ve kadro meselesine bakışını, diğer tüm sorunlarda olduğu gibi, gerek bu toprakların devrimci birikim ve deneyimlerinin eleştirisinden süzerek, gerekse işçi sınıfının toplam tarihsel birikimine dayanarak şekillendirmiştir. Bu açıdan bizzat kendi 24 yıllık deneyimleri de fazlasıyla bir birikim oluşturmuş durumdadır.

Farklı sınıflara mensup kişilerin olaylara bakış açılarının da farklı olması kaçınılmazdır. Zira her sınıf dünyayı ve cereyan eden olayları durduğu yerden algılayıp yorumlar. Bu farklılık ahlak felsefesi söz konusu olduğunda daha da belirgindir.

İşçi sınıfının birlik, mücadele ve dayanışma günü olan 1 Mayıs yaklaşırken partimizin özgür sesisyle yürüttüğümüz illegal faaliyetimizi daha da yoğunlaştırdık. Nisan ayının ilk günlerinde başlayan faaliyetimiz 1 Mayıs günü Taksim Meydanı'na kadar yaygın ve coşkulu bir tempoyla devam etti.