Bugünün Türkiye’sinde en önemli siyasal gelişme, bir iktidar gücü haline geldiği ölçüde pervasızlaşan amerikancı dinci partinin savaş ve saldırı politikalarıdır. Emperyalizmin ve işbirlikçi büyük burjuvazinin tam desteğini almanın sağladığı güç ve bu sayede düzen içi çatışmada elde ettiği üstünlük ile davranan AKP iktidarı, içerde Kürt halkına karşı yeni bir saldırı hamlesine girişirken, dışarda da bir kez daha ABD’nin savaş politikalarının maşalığına soyunmuş durumdadır.

Kampanya ile başlayan, 1 Mayıs ve seçimlerle devam eden sürecin hedeflerinden birisi de politik faaliyet kapasitesini yükseltmek, çalışmayı sistematize etmekti. Fabrika hedefleri daraltılarak derinleşmeye ve mevzi kazanmaya hizmet etmesi gereken bu dönem boyunca belirlenen hedeflere belli düzeylerde ulaşılmıştır.

Sınıf hareketinde uzun süredir yaşanan sessizliğin son yıllarda gerçekleşen mevzi direnişlerle birlikte bir nebze de olsa kırıldığı görülmektedir. Özellikle sendikal örgütlenme ve hak arama eylemleri işgal-grev-direniş biçimleriyle militan eylemlere dönüşebilmektedir.