8 Mart’ın Dünya Emekçi Kadınlar Günü olarak kutlanmaya başlanması üzerinden 102 yıl geçti. Ancak emekçi kadınlar halen dünyanın dört bir yanında sınıfsal, cinsel, ulusal baskı ve ayrımcılığa maruz kalmaktadırlar. Bu olgu, kapitalizmin sınıfsal, cinsel, ulusal, mezhepsel baskı ve sömürüyü her gün yeniden üreten kokuşmuş bir düzen olduğunu kanıtlamaktadır.